Bir kac gündür nette uzun kalamadim,hatta ne uzunu iki gün hic oturmadim su sandalyeye!
Evet bizim evdeki sabit ,elden ele dolasanlardan degil ve oturdugumuz sandalyesi cok rahat,kapisiliyor bazen!
Genelde dinlenmek icin buraya oturuyorum.
Bugün Onur Batu`nun randevulu doktor kontrolü vardi,yine yapti yapacagini,boyunu,kilosunu ve kafasini ölctürdü sorunsuz ,anladi kisa boylu kizin doktor olmadigini tabii!
Odaya gecip is kulaga agiz acmaya gelince basti yaygarayi,kucagima bile alamadim,kene gibi yapisti o kadar güclü ki cekemedim ön tarafa!
Neyse sorunsuz hallettik,birazda oynadi ordan sonra eve dogru yol aldik,yolda arkadasima ugradim,cocuklarla tabiki bisey anlamadan eve geldim,bacaklarim buz tutmustu soguktan,sonra Onur`la beraber uyuduk bir güzel,bende isinmisim bu arada...
Gündüz uykusu cok iyi oluyor,hem dinleniyor hem kendime geliyorum!
Havalar cok soguk,iyiki disarda cok fazla isim yok bu ara.
Bu MÜZE bize iki metro duragi ötedeymis, yeni ögrendik,kartlarimizda vardi,götürdüm cocuklari,Zeynep gelmek istemedi,ama simdi merakta görmek istiyor!
Güzel seyler var,eskiye dair ne varsa...
Önce U - Bahn`a bindik,yani Türkcesiyle metroya. Burasi bizim metro duragimizin rengi sari,her durakta ayri bir renk hakimdir burda. Tabi tablolar heryerde varlar. Bazende yazilar,desenler sadece..
Normalde önce gezilir sonra aciklir yemek yenir,biz evden biraz ac cikmistik,cocuklar hemen aciktik deyince oturduk hemen müzenin icindeki bu güzel yere,garson kizlarda bir o kadar kibar ve sevimli idiler!
Biletlerimizi alip merdivenlerden yukari cikinca bu aynalarla karsilastik,cocuklarin cok hosuna gitti,e tabi benimde,kendimi cektim cünkü beni biraz zayif gösterir gibiydiler,böyle aynalara canim kurban,cok fazla göremedigim birsey! Iste bu aralar dikkat etsede etmesede yazdan beri hep ayni kiloda olan bendeniz efendim! (Yaziyla seksen ! kilom.!)
Sonra biraz ilerleyip köseyi dönünce bu insanlari gördük,irkildik hemen! Gercek sandik! Ama gercek degiller efendim,fotograf sert kartona mukabil etmis,bir teyze ve genc bir cocuk daha vardi onlari cekmedigime pisman oldum simdi!
Neden insanlarin resmi vardi,cünkü bizler olmasak bu tasima ulasimda olmaz,insanlar bu yolculuklarin bas aktörleri...
Iste ilk eski trenlerden!
Bu asagidaki fotograf Nürnberg Tren garinin disardan cekilmis cook eski bir fotografi,halada böyle ihtisamli duruyor,biz cok seviyoruz oraya ara ara gidip dükkanlari dolasmayi! Bize cok yakin sayilir.
Bu resimde cok eski,cok hosuma gitti o yüzden ekledim...Ve iste trenlerimiz!
Bu yukardaki maket yapim oldukca büyüktü ben hepsini alamadim,birkacida bulanik cikmis trenler hareket halindéydiler cünkü.özel bir odaya kurulmus,cocuklarda oturup saatlerce onlari izleyebiliyor,hersey düsünülmüs ,minik minik evler yollar,agaclar v.s...
Tabi trenlerden baska arabalar, ve diger tasima araclarindan da figürler vardi,gercek eski arabalar,dokunmak yasak!
Bu bisiklet posta bisikleti,halada bisikletli postacilar bizim burda...digeride toplu tasima.
Asagidaki amblem de Alman demir yollari eski hali ama ,simdilerde kirmizi beyaz...
Bu asagidaki plastik borular tavana ,bir katta belli bir kisma dösenmis,iki yada üs kismindan asagiya posta geliyor ve siz onu alip okuyorsunuz,yani bir yerden havayla cekilip dolasiyor dolasiyor ve diger bir yerden asagiya düsüyor! Cok zevkliydi! Ben cocuklarla ugrasirken fazla resim almamisim!
Yalniz o kadar hizli dolasiyorki fare gibi!
(bu arada uzun süredir " yanliz" yaziyordum,Türk imla Klavuzu edindim ve ögrendimki" yalniz" mis! Kendime sasirdim dogrusu,nasil bilmem ben bunu diye...)
Evet aslinda daha cok sey var ama ben genel olarak birkac resim yeterli diye düsündüm,üc yada dört katli,oldukca genis bir alanda bu müze,demiryollari Almanlar icin cok mühim,severler trenleri:))
Sira geldi cocuklar buralari da sevsinler diye neler yapmislar
Tesadüfen karsilastik burasiyla,kapagi aciyorsunuz,icerden hayvan sesleri geliyor,hangi hayvan oldugunu bilmesi gerekiyor,sonrada asagida mikrofondan cocuk lardan biri o hayvani tanitiyor,Almanlar Steck Brief diyorlar buna.
Eski televizyonlar...bi aradalar:))
Burda da cocuklar görmeden ordaki kolu indirip kaldirarak küpü yakalamaya calisiyor,Ilayda yapamadi,birazda yorulmustuk artik dönerken buldugumuz seylerdi ugrasamadim...
Eskiden yokmuydu böyle dolmakalem mürekkep olayi,iste kocaman dikdörtgen bir masa ve üzerine yapistirilmis mürekkep kutulari ve kanatli tüylü kalemler,cocuklar oturup birseyler karaladi,Ilayda da arkadasina bir mektup yazdi kisaca...
Burasi cok korkunctu bizim icin,cünkü kaybolmustuk! Kapanmasina on dakika vardi ve ben icerde kalmaktan o anda cok kokrmustum,belli etmiyorum ama Ilayda ve Onur bile farkettti onlarda basladilar"anne napicaz" demeye,cünkü bir cikis yok gibi,heryer trenlerle dolu,kimsecikler yok! labirent gibi bir alana girmisiz!
Son anda nihayet bir insan sesi duyup yöneldik,meger giris yaptigimiz yermis,biz direk merdivenlere cikinca orayi farketmemisim,simdi ögrendim tabii,ama ne korktum anlatamam!
Bu trenide elimdeki makinayla son anda aliverdim,hatira kalsin diye,kraliyet trenleri vardi oralarda,hepsi süslü püslüydü!
Bugün 1 Aralik Pazar,ben bu postu yazmaya basladigimda ayin 28 idi,
Evet sanirim iste sona dogru geldik gibi!
Dün yüzmeye götürdüm cocuklari ama bu sefer bende cok yüzdüm,cünkü Onur Batu büyüdügü icin artik onu tasimam yüzdürmem gerekmedi,o kendi kendine takildi istedigi gibi ve ben bu yüzden hala yorgunum,tam tamina on bucuk saat havuzda kaldik,banyo giris filan toplamda 11-12 saate yakin ordaydik, iyide oldu.
Suanda ise saat tam sekiz,suyun yorgunluguyla uykuya ihtiyac var!
Uykucu Teraziden hepinize kucak dolusu sevgiler.
SERPIL.
