Hepinize hayirli Ramazanlar diliyorum öncelikle...
Cumartesi son is günümdü , artik evdeyim hafta sonlarida.Bidahada gitmem biryere:)) Zordu cünkü.
Hala dinlenemedim.Mehter marsi dinliyorum suan evin icinde yüksek sesle,bayiliyorum onlari dinlemeye!
Hala alti hafta var Türkiye icin,bu yil cok yoruldugumdan aslinda kendimi ,direk ,ucaktan inince denize atmak istiyorum,ah keske bende Cunda`li olsaydim arkadasim gibi, bak o zaman mümkünmüs!
Gercekten ama gercekten hicte aman aman yatip güneslenmedigim o sicagi denizin sesini ve dinginligini is ti yo ruuuum!:))
Kismet bakalim.
Bu yil Dalyan Sarigerme`deyiz kismet olursa. Haberler cok ama cok kötü oralarda simdilerde,insan nasil dayanir ki! düsünmeden edemiyorum.!
Allah Cansu kardesimin ailesine yakinlarina ve bizlerede sabir versin diliyorum,artik son bulsun bu cinayetler! Sirf bunun icin kalkip herseyimi birakip oralara gelebilirim bir faydasi olacaksa,birseyler yapmak lazim cünkü!
Ilayda hanimin resim yapma isinde baya iyi oldugunu söylüyorlardi,ben normal buluyorum ama arkadaslari bile ona banada göster Ilayda diyorlarmis! ,kizim Sanatci olmak istiyor,Köpek bakiciligi,anne olmak ve de ciftcilikle ugrasmanin disinda:))
Evet cok sey istiyoruz olmak,bakalim kismet...
Allah yolumuzu acik etsin diyelim:))
Iste begendigim bazi resimleri:))
Kapida bu resim karsiliyor sizi:)) Kötü cekmisim ama resim net!
Alalade cizilmis resimleri,ben hepsini topluyorum,en sonunda dayanamayip salonumuzun bir duvarina duvar kagidi yaptim onlari:))
Bu alttaki resimde de Onur kücükken yapilmisti,cok begendik,Onurà da cok ben´zettik,onu bir önce yapistirdik duvara!
Her telden calisiyouz biz:)) Asagidakilerde Olchies! Bir kitapta kahramanlar...
Bu inege baiyiliyorum ben:))! Kuyruga dikkat yalniz:))
Bu alttaki bayan kendisi oluyor,okuldan bir calisma...O zaman saclari kisacikti!
Beni en cok mutlu eden resmi de bu! Cadir filan bana gezme,huzur ve mutluluk getirir hep!Bir arkadas araba aldigimda heyecanlaninca, o zaman hersey daha kola olacak demistim,oda bana" sen hicbirseye üsenmiyorsunda ondan!" demisti,hakli! Üsenmem,hemen hazirlanir cikarim!
Yalniz Türkiye`de durum farkli! orda evden pek cikmak istemiyorum:))
Bu Greg`i artik tüm dünya taniyor sanirim,Ilayda hastasi oldu aon alti aydir epey kitabini,okudu,ezberledi:))
Ve cocugun kendisini tamda benzetti,bravo ona!
Alttaki resimde en sondaki kücük cocuk,filminide izlemis cok gülmüstük!
Bu da o,Greg!
Aslinda dahada vardi ama bu kadar yimsilik yeter diyorum...
Gelelim Sevgili Deep`in " ben kücükken mimi!" ne..
Eger uzun olursa ne yaparim bilmiyorum,elimde degil:))
Ben kücükken cok utangactim mesela...Simdi neden cocuklarim bu kadar utaniyor diye hayiflanmam bosuna aslinda:))
Bu utangac tavrim 17 yasinda son buldu:)) O günden beride acik bir insan olmaya basladim,öyle birdenbire kendiliginden! Güzeldi,hatirliyorum o günleri...
En cok sevdigim sey yaz tatillerini köyde gecirmekti!
Her yaz iki bucuk ay orda kalirdik,yine en cok sevdigim ve de hep özledigim bayramlarda dügünlerde tüm akrabalarimin toplanmasiydi,onlarin gelisini beklemek,havalara ucmak ve tabiki kuzenlerimle birlikte olmakti!
Simdi hersey eskide kaldi.Herkes büyüdü evlendi,ayri ayri yerlerde...
Babaanne dede de olmayinca artik köyün pek tadi kalmadi,ama cocuklarim cok seviyor hala...
Ben kücükken benden on yas kücük erkek kardesime bakardim.Bende on yaslarindaydim.
Bayramlarda ben büyük oldugumdan tüm cocuklari bir odaya toplar onlarla oyunlar oyanardim.
Her gittigim yerde sirf bu huyum yüzünden beni ögretmen filan sanirlardi!:))
Ben kücükken pazardan alisveris yapan annemin getirdigi meyveleri ayni aksam tüketmeye bayilirdim! Annem kizardi tabii:))
Eksi eksi elmalari tuzlayip tuzlayip yerdim !
Ona degilde okadar cok limon yememe babam icerlenir ikaz ederdi,cok zayifim diye:)
Ben kücükken en cok sevdigim sey ip oynamakti! Cok iyiydim bu konuda!Iyi ziplardim!:))
Yalniz heryere tirmandigimdan üc dört kez kolumu incittim,kirikci amcaya giderdik hemen:))
Her gün mahallede kizlarla oyun oynardik ve her aksam eve gec gelirdim!
Annem her aksam uyarirdi"bir daha gec kalma sakin!" diye ama ben yinede gec giderdim,cocukluk böyle bisi iste!:))
Korkardim annemden ama yinede yapardim :))
En cok sevdigim pazar günleri yayinlanan "Kücük Ev" i izlemekti! Birde aglardim cok onu izlerken!
Ben hep aglardim aslinda. Sulu gözlüydüm cok.Birde hakkimi savunamazdim aglamaktan:((
Kimseyle kavga edemzdim mesela.Sonra büyüdüm evdekilerle bu acigimi giderdim:)) he he
Benden epey cektiler ben evlenene kadar:)) Evden ayrildigimda duvara astigim "ben gidince evdeki düzenin korunmasi " adli listemi,ben gidince kaldirmislar maalesef!:))
Erkek gibiydim ben evde!:)) Babam kamyon söförü oldugundan yirmi yasindan itibaren evle ben ilgilendim,ama herseyiyle:))
Kardeslerimin okullari dahil, bir kez kücük kardesim ben Erkek Sanat Okuluna durumunu sormak icin gittigimde beni uyardi " abla bir daha gelme buraya!" diye:))
Yilda bir kez Adapazari ve Istanbulà giderdim,yalniz:))
Cok seviyordum ona buna yardim etmeyi,kosturmayi,essek kadar diger kücük erkek kardesiminde üniversitede velisi oldum! Sorunlarini ben bilirdim tek!
Kücükken hani her yaz köydeydim ya,iste o yaz günlerinin her aksaminda beni hergün düzenli olarak ari sokardi!:))
Evet bildigin ari. Ve ben hergün hic sokmamis gibi yine o kamyon tekerlerinin arasinda oyun oynar,cesmede yikadigim mutfak bezlerimi oraya asardim:))
Her seferinde ben aglamaya baslayinca rahmetli babaannem elinde bicakla gelir arinin soktugu yere onu sürerdi! Ve hep, yinemi derdi:))
Cocukluk iste!
Ben kücükken cesmede suyla oyanmayida cok severdim! Ah nerde o eski günler...
En cok sevdigim sey bayramlardi.Bayram heyecanlarimi asla unutmam!
Burda sanssizlik cocuklarim pek bilmiyor maalesef bunu:((
Ben kücükken camasir makinamiz yoktu ve ben pazar günleri evde anneme camasira yardim etmekten nefret ederdim! O yüzden kalma belki,elde camasir yikamayi sevmem,ama cocuklarin coraplarini citilerken öyle olmuyorum niyeyse:))
Cok arkadasim vardi cok! Hepsini hatirliyorum!
Ben cocukken öyle herseyimiz yoktu,ama cok seyimiz vardi:!
Bizleri seven anne babamiz büyüklerimiz,kuzenlerimiz,komsularimiz,güvenli mahallemiz,arkadaslarimiz,tertemiz suyumuz, meyvelerimiz,bereketli topragimiz,gidebilecek kapilarimiz vardi bizim!
Benim bir tane bebegim vardi mesela, ve kibrit kapaklarini bende biriktirdim:!))
Ay ne cok severdim onlari yaa,kardesimle oyanardik ama annem kizardi kagit oyunuymus:))
Kari yagmuru,sogugu sicagi severdim ben!
Babaannemin bize taa tandirlardan getirdigi sicak sütü icmeye bayilirdim yatmadan önce:))
Onun yemeklerini,pazardan kocaman bir cuvalla dolmustan inisini beklemeye bayilirdim!
Dedem bir corbayla doyardi,hep ona hayranlikla bakardim,eski toprakti o cünkü,babayigitti!
Galiba en cok köydeki zamanlarimi ariyorum ben!
ilk olarak aklima gelenler bunlar,daha fazla uzamasin,sonra komik görünüyor:))
Yeniden görüsebilmek dilegiyle,bu arada Sevgili Deep sanada cok ama cok tesekkür ediyorum benide unutmayip ekledigin icin!
Bu arada Agustosun ücünde Istanbul Atatürk havalimaninda olacagim, ve dört saat bekleme var,cok isterdim sizlerden biriyle kisada olsa görüsmek,simdilik planimizda baska Istanbul gezisi olmadigindan sadece bu kadar:))
Hepinize sevgiler benden...
SERPIL.
